Flower Songs

Flower songsOrlando Gibbons (1583-1625) maakt deel uit van de generatie Engelse componisten die volgde op William Byrd die in 1623 overleed. Hij zong in het koor van King’s College, Cambridge, waar zijn oudere broer dirigent van het Koor was. Later werd hij o.a. organist bij de Westminster Abbey. Hij componeerde madrigalen, waarvan de beroemdste “The Silver Swanne” is, onderdeel van de enige bundel, “The First Set of Madrigals and Mottets, apt for Viols and Voyces”, die door de componist is gepubliceerd in 1612.

De zes “Songs of Farewell” waarvan Tiramisu er 3 ten gehore brengt is een intieme uiting van een man die beseft dat zijn levenseinde nadert. Met alle techniek die Parry op zeventigjarige leeftijd bezat componeerde hij deze intens religieuze werken, die toch bepaald niet conventioneel zijn. Parry componeerde zijn “Songs” tussen 1916 en 1918. Zij bewijzen de diepe afkeer die Parry had van ieder oorlogsgeweld.

Russisch, later Frans en tenslotte Amerikaans componist en dirigent. Zoon van een beroemde operazanger te Sint Petersburg. Leerling van Rimsky-Korsakow. Na een rechtenstudie begint Stravinsky regelmatig te componeren. Bij een van de concerten van zijn werk maakt hij kennis met de choreograaf Diaghilew en uit die samenwerking ontstaan indrukwekkende werken voor ballet zoals “l’Oiseau de feu” (1910), “Petrouchka” (1911), “Le Sacre du Printemps” (1913) . Na enkele grote tournees vestigt hij zich in 1939 in Hollywood. Tot vlak voor zijn dood zal hij actief blijven deelnemen aan het muziekleven.

Stravinsky behoort tot een van de grootste meesters van de 20e eeuw. Met onblusbare energie heeft hij zich verdiept in alle mogelijke aspecten van het componeren. Zijn eerste werken zijn romantisch, een korte periode is hij impressionist, daarna expressionist, folklorist, neoclassicist, dodecafonist (twaalftoonsmuziek zoals in het door Tiramisu gezongen “Anthem”). Alle technieken heeft hij aangewend, altijd met superieur meesterschap.
De “Five Flower Songs” Op. 47 zijn in 1950 speciaal door Benjamin Britten gecomponeerd voor het zilveren bruiloftsfeest van zijn vrienden Leonard en Dorothy Elmhirst uit Dartington Hall. Dit huwelijkscadeau waren vijf koorliederen in de Engelse traditie van Stanford en Elgar. “The Ballad of the Green Broom” is de grande finale: een zeer toepasselijk verhaal over een perfecte bruiloft!

Gerald Finzi (1901-1956) was zich al op vroege leeftijd bewust van de onzekerheid van het menselijk bestaan. Voor zijn achttiende jaar had hij de dood van zowel zijn vader, drie broers en zijn leraar moeten verwerken. Voor zijn 50ste wist hij dat hij stervende was. Het besef dat er niets zeker is in dit leven is de sleutel tot het werk van Finzi.

Finzi’s muziek heeft invloeden ondergaan van Elgar, Parry, Vaugh Williams. Net als voor deze componisten was het schrijven van liederen een van de belangrijkste onderdelen van zijn werk. Ongeveer twee derde van zijn muziek bestaat uit vocale stukken die in perfecte harmonie zijn met de gedachtengang van de dichter. Finzi had een uitgesproken voorkeur voor de stem van bariton en net als voor zijn favoriete instrument, de klarinet, heeft hij hiervoor prachtige composities geschreven.

Finzi deed al het mogelijke om onderschatte componisten zoals Parry uit te voeren. Zijn unieke en waardevolle bibliotheek met meer dan 3000 boeken over Engelse poëzie, filosofie en literatuur is wereldberoemd. Maar Gerald Finzi kon van een sappige appel net zo genieten als van een grootse compositie. Voor alles een levensgenieter!

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten