Flowers of Life

Het programma en concerten van het voorjaar zijn bekend. Tiramisu bezingt de romantiek in de meest brede zin van het woord. De natuur is een inspiratiebron voor allerlei menselijke emoties, de bloemen zeggen iets over schoonheid, bloei en vergankelijkheid.

Programma

  • Waldblumen, opus 124 – Joseph Rheinberger
  • Jagdlied (Eichendorff) – Felix Mendelssohn
  • Abendständchen (Eichendorff) – Felix Mendelssohn
  • Six Chansons – Paul Hindemith
  • In der Fremde (Eichendorff) – Frank Stanzl
  • Flowers of life, deel 2, 3, 6 – Rudi Tas
  • Pentalpha – Raymond Schroyens
  • Songs about Love – Kurt Bikkembergs
  • O rose thou art sick – A. Sveinsson
  • The sick rose – Roland Coryn
  • The sick rose –  Philip Michael Bernard
  • To a wild rose – Kurt Bikkembergs

Repetities en concerten

Repetities
Vrijdag 26 januari
Vrijdag 2, 9,16, 23 februari
Weekend 10 en 11 maart
Vrijdag 16, 23 maart
Zaterdag 7 april
Vrijdag 13 april
Vrijdag 20 april (generale repetitie)

Concerten
Zaterdag 21 april Pelgrimvaderskerk, Rotterdam-Delfshaven
Zondag 22 april Lambertuskerk, Rotterdam-Kralingen

Toelichting op programma

In dit programma bezingt Tiramisu de romantiek in de meest brede zin van het woord. De natuur is een inspiratiebron voor allerlei menselijke emoties, de bloemen zeggen iets over schoonheid, bloei en vergankelijkheid.

Joseph Rheinberger behoort tot die groep componisten die men min of meer vergeten is hoewel hij in zijn eigen tijd een uitstekende reputatie genoot. Zijn koorwerken getuigen van vakmanschap op het gebied van emotie en expressie. ‘Waldblumen’ is een muzikale weergave van de indrukken die hij opdeed in de vrije natuur. Lyrische melodieën, ingebed in warme harmonieën omgeven de luisteraar en nemen deze als het ware mee naar het moment dat je je laat warmen door de laatste zonnestralen van een zomerdag.

Ook voor Felix Mendelssohn was de natuur en het buiten zijn een inspiratie. Van zijn hand klinken twee contrasterende werken. Het ‘Jagdlied’ is beweeglijk, misschien zelfs opzwepend van aard. Het ‘Abendständchen’ is voor mannenstemmen geschreven en klinkt daarom lager dan de rest van de muziek. Door deze rustige klankkleuren bereikt de componist wat hij wil laten horen: rust en kalmte aan het eind van de dag.

De Duitse componist Paul Hindemith hield zich naast componeren veel bezig met de theorie van de muziek. Ten tijde dat in Frankrijk de ‘groupe des six’ aan het begin van de 20e eeuw zich afzet tegen de gevestigde orde met componisten die vooral wilden imponeren met hun muziek is in Duitsland een zelfde soort beweging aan de gang met Hindemith als belangrijke aanvoerder. Zijn muziek is wars van overdreven sentimenten en de suggestie van een melancholische muzikale persoonlijkheid. De muziek spreekt voor zichzelf, heeft geen hoogdravende emoties nodig. In zijn cyclus ‘Six Chansons’ op teksten van Rainer Maria Rilke is dit ook goed hoorbaar. Dynamiek en klankkleur voeren de boventoon, de componist wil duidelijk de ambacht van het experimenteren met klank voor het voetlicht brengen. Het deeltje ‘Puisque tout passe’ (‘omdat alles voorbijgaat’) duurt vanwege de inhoud van de tekst ook slechts 30 seconden. Hindemith heeft niet langer nodig om een duidelijk muzikale statement te maken.

Via deze cyclus maken we de overstap naar een aantal hedendaagse componisten die elk op hun eigen wijze de (menselijke) natuur als inspiratiebron opvatten.

Frank Stanzl (1970, Duitsland) liet zich door de stijl van componisten als Francis Poulenc en Paul Hindemith inspireren en schreef een werk voor vrouwenkoor op gedicht ‘In der Fremde’ van Joseph von Eichendorff. Heel duidelijk in zijn muziek is het zoekende, het dwalende en tegelijkertijd het berustende te horen.

Rudi Tas won in 1996 voor zijn koorwerk ‘Flowers of life’ de ‘Gouden stemvork’, een compositieprijs van de Europese koorfederatie EGEC. Zijn compositiestijl werd treffend verwoord: “De weg die Rudi Tas bewandelt is zowel gebaseerd op respect voor de traditie als op kennis van de nieuwere componeertechnieken.” De teksten die de componist gebruikt vertolken diverse gemoedstoestanden, die op sommige plaatsen wat rationeel en op andere juist weer heel sensitief zijn getoonzet.

De Vlaamse componist Raymond Schroyens (1933) laat in zijn ‘Pentalpha’ in elk van de zeven delen een ander aspect van menselijke romantiek naar voren komen. Elk deel heeft zijn eigen taal, zowel woordelijk als muzikaal.

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten