Hoe sta je in het leven als je gedetineerd bent? Of als je bent gevlucht en de lokale taal niet spreekt? Als je je buitengesloten voelt? Word je dan nog gehoord?
Als het aan Tiramisu ligt, krijgen woorden en diepgaande uitspraken alsnog klank. Tekst waar prachtige muziek bij geschreven is.
Muziek als verbinding, troost en hoop op meer begrip en inlevingsvermogen.
Geen luchtige kost maar zeker een bijzondere ervaring met de vertolking van Mira Arabic Singer en Ud-speler Mhamad Alissa.
We nodigen je van harte uit voor dit bijzondere concert.
Concertdata
- Concerten: 16 en 17 november
- Kaarten: zie Kaartverkoop
Programma
- Six Dickinson Miniatures (Raymond Schroyens, België)
- Paroles contre l’obli (Thierry Machuel, Frankrijk)
~PAUZE~
- A new song (Lucas Wiegerink, Nederland)
- Malala Speaks (Marion von Tilzer, Oostenrijk)
- And the world stopped (Aftab Darvishi, Iran)
- De jongen en het vliegtuig – solo van Mira Arabic Singer o.m.v. Mhamad Alissa (Marcel Khalife, Libanon)
- I forgive (Shireen Abu-Khader, Jordanië)
- The Beatitudes (Philip Stopford, Groot Britannie)
Toelichting
De Six Dickinson Miniatures van Raymond Schroyens zijn korte koorwerken op teksten van Emily Dickinson. Deze teksten handelen in een zeer poëtische, soms filosofische manier over het wezen van het leven, de liefde en de dood. De teksten kunnen op meerdere manieren geïnterpreteerd worden. Heel
schetsend voor dit programma is het laatste deel I died for beauty waarin twee persoonlijkheden elkaar in het graf ontmoeten en erachter komen dat dereden waarom zij beiden stierven – de één voor schoonheid, de ander voor waarheid – ze tot broeders maakt. De laatste zinnen van dit gedicht
beschrijft hoe na het praten samen het mos aan hun lippen kwam en hun namen deed verdwijnen. Hiermee blijken schoonheid en waarheid twee uiterst kwetsbare entiteiten te zijn.
De Franse componist Thierry Machuel verzamelde teksten van gedetineerden in de gevangenis van Clervaux en gaf hier klank aan. De rode draad in alle stukken is vergetelheid. Het vergeten van de namen van de gedetineerden, het zelf vergeten van het leven dat ze hadden, het vergeten van de mensen om hen heen. De gedetineerden hebben door eigen toedoen hun vrijheid verloren maar niet hun menselijkheid. Het zijn zeer indringende teksten en de muziek is navenant intens te noemen.
In A new song van Lucas Wiegerink is de hoofdboodschap: “Be the music of the unheard. Be a part of the whole.” Een oproep om los te komen van individualisme, uit de anonimiteit te stappen en, samen, een lied zonder woorden te worden: je mag er zijn, hoe dan ook. In welke situatie dan ook.
In het stuk Malala Speaks worden de namen genoemd van slachtoffers van een regime, in dit geval het Talibanregime in Pakistan. De tekst is afkomstig uit een toespraak van de dappere Malala Yousafzai die strijdt voor de rechten van jonge vrouwen. Het stuk is een aanklacht aan de poging van de Taliban om hen het zwijgen op te leggen. Maar, zo zegt Malala: I am not a lone voice. I am Malala. I am Shazia. I am Kainat Soomro. I am Mezon.
De van oorsprong Iraanse componist Aftab Darvishi componeerde een bijzonder koorwerk op een tekst van Vera Brittain. Vera was een verpleegkundige tijdens de Eerste Wereldoorlog en schreef een indringend gedicht over het verlies van haar verloofde. We weten zijn naam niet, hij is achtergelaten in de vergetelheid van de geschiedenis… Het koorwerk laat de zangers niet alleen zingen maar ook fluiten, spreken en fluisteren. De effecten ondersteunen de atmosfeer die de tekst oproept.
De jongen en het vliegtuig van Marcel Khalife, bij wijze van solo-intermezzo gezongen door Mira Arabic Singer en begeleid door Mhamad Alissa, gaat over jongensdromen die in de grote boze mensenwereld nooit zijn uitgekomen.
Het stuk I forgive van Jordaans-Pakistaans componist Shireen Abu-Khader voor koor en solo-mezzosopraan is er een uit een verzameling muziek uit de zgn. Levant-regio. Tot deze regio behoren de landen Israël, Syrië, Palestina, Libanon, Jordanië en een deel van Turkije. Deze muziek wordt nauwelijks gehoord en het stuk I forgive is gebaseerd op een brief die iemand achterliet alvorens suïcide te plegen. De ondertitel voor dit stuk luidt: A tribute to the silenced women. In die zin sluit het naadloos aan op het eerdergezongen werk Malala Speaks.
The Beatitudes van Philip Stopford is gebaseerd op wat genoemd wordt ‘de zaligsprekingen’. Het zijn troostende woorden uit de Bijbel, uitgesproken door Jezus. Gezegend zijn allen die rouwen, want zij zullen getroost worden. Gezegend zijn de vredestichters, want zij zullen de kinderen van God genoemd worden. Dit stuk met zijn warme harmonieën en troostende teksten sluit het concert af met een hoopvolle boodschap voor alle naamlozen, voor iedereen die met vervolging of onderdrukking te maken heeft: je bent gezegend en je beloning zal groot zijn.